Święta 2020

Święta 2020

Wbrew pozorom święta 2020 były rodzinne, ciepłe i pełne miłości. Nie spodziewaliśmy się, że wyjdą one tak fajnie pomimo braku bliskich nam osób.

Jak już wiecie z podsumowania 2020 ten rok nie należał do najłatwiejszych. Tak samo jak rok i święta nie były łatwe. Z dala od rodziny, z dala od rodzinnych stron. Z dala od widoku lasu i gór. Te święta spędziliśmy we Wrocławiu kameralnie tylko z naszą szóstką. Bez spiny, że nie zdążymy czegoś przygotować i tutaj ukłon w stronę Thermomix® TM6 (dzięki niemu czas przygotowania wszystkiego skrócił się do minimum), bez stresu na drodze w drodze do i z Wrocławia (tutaj muszę zaznaczyć, że od dłuższego czasu cholernie boję się podróży samochodem. Być może ma to związek z jazdą z dziećmi bo jadąc sami nie mam takich oporów). Przed każdą podróżą muszę wziąć leki uspokajające, a jeśli ich nie wezmę(co zdarza się często) to niestety Marcin ma w samochodzie upierdliwego, wszystkowiedzącego pilota. Bez stresu, że znów będzie jakaś kłótnia rodzinna (no niestety to do siebie mam, że po 2-3 dniach nieobecności w domu zaczyna mnie szlak jasny trafiać i daję się dużo za szybko sprowokować). Bez przeżarcia (no cóż… Czy da się odmówić mamusi, babci czy cioci jakiegoś pysznego ciasta lub mięska 🤣?) Bez wmuszania do siebie czegoś czego nie lubimy bo tak trzeba/bo nie chcemy urazić/bo nie wypada nie spróbować. Bez spiny, że dzieciaki są za głośno. Bez martwienia się czy przez naszą wizytę ktoś nie zachoruje (covid). Bez sztucznych uśmiechów, niezręcznych życzeń.

Te święta były po naszemu. Były połączeniem dwóch tradycji wigilijnych (tych Marcina z domu i tych z mojego domu) z których wybraliśmy tylko to co nam obu odpowiada. Nie było kompotu z suszek/ wędzonych owoców, ale i nie było ziemniaków do wszystkiego. Nie było zupy rybnej, ale nie było też zupy fasolowej. Nie było karpia, ale był pstrąg i paluszki rybne i było duuuużo grzanek. Były też uszka z barszczykiem na wodzie z ugotowanej szynki, którą Marcin wędził z tatą podczas ostatniej wizyty w domu zrobionym z zakwasu który zrobili moi rodzice. Były pieczarki faszerowane grzybami z cebulką.

Święta była na luzie z grami, filmami i pracą (dyżur Marcina, podsumowanie roku na blogu). Po roku użytkowania tik-toka przyszedł czas na własne filmiki, a wszystko dzięki Samsung Galaxy S20 Ultra który ma zajebisty apart (mój poprzedni telefon to Huawei mate 20, którego także sobie bardzo chwaliłam (choć do dziś nie mogę prze-żałować, że się poskąpiliśmy i nie wzięliśmy pro- ale to raczej mój gadżeciarski głos się we mnie odzywa 🙃)).

Tegoroczne święta pomimo braku rodziny, pomimo braku śniegu, pomimo kłótni w dzień wigilii (no bo skoro wszystko już było gotowe, nie było co robić to było trzeba spełnić tradycję i się pokłócić) było idealnie.

 

Gdyby nie odległość to postawiłabym na taką wigilię co roku, a w kolejne dni świąt odwiedzanie bliskich. Owszem, troszkę było nam przykro, że dzieciaki nie miały w święta babć i dziadków, ale było video połączenie na messengerze, były telefony.

Prezenty były konkretne (thermomix był wspólnym prezentem, dzieciaki zabawki edukacyjne z Trefl, zabawki, które sobie sami wybrali, książki oraz zabawki dodatkowe).

Słodyczy pod choinką nikt nie znalazł- uważamy, że po co dawać pod choinkę skoro mogą leżeć na stole nie tylko w ten dzień ale i pozostałe dni by dzieciaki mogły się częstować (kiedy mają to przed nosem to nie jedzą tyle ile nagle dostaną jednorazowo).

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *